Rozwój osobisty pracownika – coaching czy mentoring?

 Rozwój osobisty pracownika – coaching czy mentoring?
W dobie rosnącej konkurencji na rynku pracy, kiedy na co dzień trzeba wykazywać się umiejętnościami radzenia sobie w nietypowych sytuacjach, kluczowe znaczenie odgrywa stałe podnoszenie swoich kompetencji pracowniczych. Ponadto, posiadanie w swoim zespole dobrze wyszkolonych pracowników, których umiejętnościom można zaufać, zdecydowanie ułatwia prowadzenie firmy. Dlatego też tak istotne jest zadbanie o ciągłe doszkalanie pracowników. Coaching i mentoring to dwie metody wspomagania swoich podopiecznych w rozwoju kariery zawodowej. Który z tych sposobów oddziaływania bardziej pasuje do Twojej organizacji?

Mentoring – dzielenie się wiedzą i doświadczeniem

Mentor to, najprościej mówiąc osoba, która dzięki swoim kompetencjom i doświadczeniu, może być wzorem do naśladowania dla innych. Tę definicję mentora można w bardzo łatwy sposób przełożyć na realia panujące w miejscu pracy. Mentoring w podstawowym rozumieniu oznacza wprowadzenie nowej osoby do organizacji, poprzez przydzielenie jej doświadczonego i szanowanego w firmie opiekuna, który dzięki swoim fachowym poradom, będzie w stanie szybko i w bezstresowy sposób wdrożyć nowego pracownika w życie firmy. W szerszym rozumieniu, termin ten rozumieć należy jako program rozwoju osobistego pracownika, poprzez przygotowanie zatrudnionej osoby do pełnienia określonej w organizacji roli. Oba sposoby rozumienia mentoringu opierają się jednak na tych samych założeniach: długotrwałej relacji dwóch osób, z której obie strony czerpią dla siebie jak najwięcej korzyści, a która jest dobrowolna i wynika z przekonania o słuszności uczestnictwa w tej interakcji.

Coaching – wspieranie w samodzielnym dokonywaniu zamierzonej zmiany

Coaching, czyli program rozwoju osobistego pracownika, opiera się przede wszystkim na wykorzystaniu jego własnych zasobów, doświadczeń i odkryć. Coachee, czyli pracownik, który korzysta z programu, otrzymuje wsparcie od coacha w zakresie określenia celu i kierunku zmian, wskazania potencjalnych możliwości i ewentualnych ograniczeń. W przypadku coachingu pracownik nie otrzymuje gotowych rozwiązań, czy sprawdzonych metod postępowania. Jego celem jest samodzielne wypracowanie jak najlepszych sposobów rozwiązywania problemów. Coach ma jedynie na celu naprowadzenie, wskazanie właściwej drogi, zachęcenie do działania i pogłębiania swoich umiejętności.

Co wybrać?

Niewątpliwie obie metody rozwoju osobistego pracownika są do siebie zbliżone, mają jeden, wspólny cel. Szukając odpowiedzi na pytanie, jaki sposób doszkalania pracownika wybrać, należy zastanowić się, jakie miejsce w organizacji zajmuje pracownik, jakie są jego predyspozycje, czy potrzebuje silnego wsparcia, wzoru do naśladowania w postaci mentora, czy może jest już na tyle samodzielny, że wystarczy wskazać mu odpowiedni kierunek zmian, i konsekwentnie utrzymywać go na dobrym kursie. Decyzja pozostaje w gestii menedżera, który, po gruntownym zbadaniu sprawy, powinien najlepiej wiedzieć, co dla jego pracownika będzie najlepsze.

Źródło

nf.pl/manager