Rekompensata za pracę w godzinach nadliczbowych

Ogólny wymiar czasu pracy nie może przekraczać 40 godzin tygodniowo, a gdy już tak się dzieje mamy do czynienia ze zjawiskiem godzin nadliczbowych. Każdy pracownik ma prawo do rekompensaty za pracę ponad przewidywaną normę. Pracodawca może przyznać zwiększone wynagrodzenie lub czas wolny od świadczenia pracy.

Za pracę w godzinach nadliczbowych przysługuje stałe wynagrodzenie zwiększone o dodatek, którego wysokość stanowi 50% lub 100% wynagrodzenia. 100% dodatku pracownik może uzyskać, jeśli wykonywana przez niego praca w godzinach nadliczbowych odbywała się w nocy lub w niedziele i święta (nie będące dla pracownika dniami pracy). Natomiast, jeśli pracownik świadczył pracę w godzinach nadliczbowych w innych dniach, ma prawo do 50% dodatku.

Druga z form rekompensaty, którą może zaoferować pracodawca to dzień wolny od pracy. Kodeks pracy mówi, że za przepracowany czas w godzinach nadliczbowych, pracownik, w formie pisemnej, może ubiegać się o czas wolny od pracy w tym samym wymiarze. Trzeba podkreślić, że pracodawca nie musi pozytywnie rozpatrzeć takiego pisemnego wniosku, jeśli nie ma możliwości udzielenia czasu wolnego. Wówczas, w ramach rekompensaty, jest zobowiązany do wypłacenia pracownikowi zwiększonego wynagrodzenia. Natomiast w przypadku akceptacji wniosku przez pracodawcę, pracownik otrzymuje za 1 przepracowaną godzinę 1 godzinę wolną od pracy. Termin wykorzystania tej rekompensaty jest ustalany przez obie strony. Istotną informacją jest to, że jeśli pracodawca sam występuje z propozycją udzielenia czasu wolnego pracownikowi, to rekompensata za 1 godzinę pracy wynosi 1,5 godziny wolnego.

Trzeba zaznaczyć, że praca w godzinach nadliczbowych jest dopuszczalna tylko w dwóch przypadkach: w celu ratowania życia lub zdrowia ludzkiego oraz w sytuacji zaistnienia szczególnych potrzeb pracodawcy.

Źródło