Postawa pracodawcy wobec wypadku w drodze do i z pracy

Zgodnie z art. 57b ust. 1 Ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, za wypadek w drodze do pracy lub z pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, jeżeli droga ta była najkrótsza (albo najdogodniejsza) i nie została przerwana (albo została przerwana, ale przerwa była życiowo uzasadniona i jej czas nie przekraczał granic potrzeby). Za drogę do lub z pracy uznać należy drogę z lub do domu, miejsca innego zatrudnienia lub innej działalności stanowiącej tytuł ubezpieczenia rentowego, zwykłego wykonywania funkcji lub zadań zawodowych albo społecznych, zwykłego spożywania posiłków, odbywania nauki lub studiów.

W razie nastąpienia takiego wypadku podstawowym obowiązkiem pracodawcy jest sporządzenie karty wypadku, której treść stanowi załącznik do Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie szczegółowych zasad oraz trybu uznawania zdarzenia za wypadek w drodze do pracy lub z pracy, sposobu jego udokumentowania, wzoru karty wypadku oraz terminu jej sporządzania. Obowiązek pracodawcy aktualizuje się dopiero w chwili, gdy pracownik powiadomi gdo o zaistniałej sytuacji. Od tego momentu pracodawca ma 14 dni na sporządzenie karty. Powinna ona zawierać: dane płatnika składek, dane poszkodowanego, informacje o wypadku. Ustalenie okoliczności oraz przyczyn wypadku należy do obowiązków pracodawcy. Karta sporządzana jest w dwóch egzemplarzach – jeden otrzymuje poszkodowany lub członek jego rodziny, drugi przechowywany jest w dokumentacji wypadkowej. Jeżeli pracodawca nie zakwalifikuje zdarzenia jako wypadku w drodze do lub z pracy, pracownik ma prawo dochodzić ustalenia tego na podstawie art. 189 k.p.c.

Źródło

Konrad Szybalski Wypadek w drodze do pracy i z pracy: obowiązki pracodawcy