Kiedy wolno wprowadzić monitoring wizyjny pracowników?

 Kiedy wolno wprowadzić monitoring wizyjny pracowników?
Rozwój nowoczesnych technologii daje przedsiębiorcom szeroki wachlarz możliwości kontroli pracowników. Nie wszystkie są jednak zgodne z prawem, a część z nich podlega ograniczeniom podyktowanym przez przepisy. Polskie ustawodawstwo precyzyjnie nie reguluje kwestii monitoringu wizyjnego w miejscu pracy.

Monitoring wizyjny polega na zbieraniu danych pracowników, zatem należy do ogólnego pojęcia ochrony danych. Z drugiej strony pojawia się zagadnienie ochrony prywatności pracownika, do której ten ma prawo. Pracodawca może wprowadzić monitoring wizyjny na terenie zakładu pracy, ale wymusza to na nim postępowanie, które uchroni pracowników przed negatywnymi skutkami wynikającymi z naruszenia ich dóbr osobistych.

Za stosowaniem monitoringu powinien stać konkretny cel. Ponadto wymagane jest, by taki środek kontroli pracowników w jak najmniejszym stopniu ingerował w ich aktywność. Całkowicie zabronione jest stosowanie kamer w miejscach, gdzie powszechnie szanowana jest prywatność (toaleta, szatnia) a także tam, gdzie pracownik nie wykonuje czynności służbowych. Pracodawca ma obowiązek poinformowania podwładnych o instalacji monitoringu oraz o możliwych sposobach kontroli jakim mogą być poddawani. Dane uzyskane dzięki monitoringowi muszą być odpowiednio przechowywane przez administratora danych, którym w tym przypadku jest pracodawca. Niedopełnienie obowiązków, które nakłada na pracodawcę ustawa o ochronie danych osobowych, podlega karze grzywny.

Litera prawa nie zabrania stosowania kontroli pracowników w postaci monitoringu wizyjnego. Jednocześnie brak postanowień, które określałyby okoliczności, w których instalacja kamer byłaby dozwolona. Pracodawcy powinni pamiętać, by stosować monitoring wizyjny w sytuacji, kiedy jest to konieczne dla osiągnięcia uzasadnionego celu.

Źródło