Kiedy można stosować zadaniowy czas pracy?

Zadaniowy czas pracy często definiowany jest jako „nienormowany czas pracy”. Zgodnie z tym, co mówi Kodeks pracy, system zadaniowy można wprowadzić w sytuacji, kiedy jest to uzasadnione miejscem wykonania pracy, jej rodzajem i organizacją. Należy zaznaczyć, że wystarczy spełnić jeden z tych trzech warunków, by zastosować zadaniowy czas pracy.

System zadaniowy powinien być wdrożony w przypadku rodzajów pracy, charakteryzujących się dużym stopniem samodzielności oraz decyzyjności. Dotyczy to menedżerów, specjalistów, osób zajmujących się zarządzaniem na wyższych szczeblach. Wprowadzenie zadaniowego czasu pracy jest uzasadnione w zawodach, w których problemem jest precyzyjne określenie czasu potrzebnego na realizację danego zadania, oraz w sytuacjach, gdy nie można ustalić pory doby, w której praca powinna być wykonana. Odnosi się to do osób pracujących w terenie, dziennikarzy czy programistów. Kolejny uzasadniony przypadek zastosowania systemu zadaniowego wiąże się z zatrudnianiem pracowników z dala od firmy. Mogą to być osoby pracujące w miejscu zamieszkania (telepraca) lub pracownicy mobilni.

Istota zadaniowego czasu pracy polega na tym, że pracownicy mają przydzielane zadania w taki sposób, by mogli je wypełnić w ramach norm czasu pracy, tj. czterdziestu godzin tygodniowo. W sytuacji, kiedy wykonanie wyznaczonego zadania przekracza ten czas, pracownik może rościć prawo do wynagrodzenia za godziny nadliczbowe.

Źródło