Dyżury pracownicze i wynagrodzenia z nimi związane

Przed podpisaniem umowy o pracę pracownicy zostają poinformowani o zasadach i warunkach pracy oraz wynagradzania. Umowa powinna uwzględniać wskazane godziny pracy w ciągu doby, powinny być również wyznaczone zmiany godzinowe obowiązujące w zakładzie pracy. Niektórzy pracownicy muszą jednak po zakończonym dniu pracy wciąż pozostawać w gotowości zawodowej. Dlaczego tak się dzieje?

Dyżury pracownicze

Kodeks Pracy w art. 1515 wskazuje, że pracownik może być zobowiązany przez pracodawcę do pozostawania poza normalnymi godzinami pracy w gotowości do wykonywania pracy wynikającej z umowy o pracę w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym przez pracodawcę. Mówi się wtedy o dużyrze pracowniczym. Jeżeli pracownik pozostaje w gotowości do podjęcia pracy w czasie dyżuru, ale nie wykonywał żadnych czynności zawodowych, czas ten nie jest wliczony do czasu pracy. Dyżur pracowniczy bynajmniej nie pozbawia pracownika prawa do odpoczynku, pracodawca nie może wyznaczać dyżurów trwających dobę.

Pracownik z zasady nie może odmówić wykonania zadania służbowego na dyżurze.

Uprawnienia pracownika

Pracownik ma prawo do czasu wolnego od pracy w wymiarze odpowiadającym długości dyżuru, jeśli pozostawał na dyżurze poza miejscem zamieszkania będąc w gotowości do podjęcia pracy poza godiznami pracy zawodowej. Jeżeli udzielenie mu czasu wolnego jest niemożliwe, wtedy pracodawca musi wypłacić mu wynagrodzenie z jego osobistego zaszeregowania określonego stawką godzinową lub miesięczną.

Pracownikowi zarządzającemu zakładem pracy w imieniu pracodawcy i pozostającemu na dyżurze nie przysluguje żadna rekompensata za czas dyżuru.

Źródło

Czy pracownik musi pozostawać w „gotowości” po godzinach pracy?