Zadowolenie z pracy

Zadowolenie z pracy - termin zdefiniowany przez Edwina A. Locke'a. Oznacza przyjemny stan emocjonalny, będący rezultatem percepcji przez jednostkę swojej pracy jako realizującej lub dającej okazję do realizacji istotnych wartości dostępnych w pracy (pod warunkiem że te wartości są zbieżne z potrzebami jednostki).

Czynniki wypływające na zadowolenie z pracy



Według teorii Locke'a poziom zadowolenia zależy od rozbieżności pomiędzy indywidualnymi oczekiwaniami dotyczącymi pracy, a poziomem zaspokojenia tych oczekiwań (przy czym im ważniejsze jest dane oczekiwanie, tym mocniej ocena jego zaspokojenia wpływa na zadowolenie z pracy).

Przykład: jeśli zarobki są niskie, osoba przywiązująca większą wagę do zarobków będzie bardziej niezadowolona z pracy niż osoba, która przywiązuje mniejszą wagę do zarobków (a być może pracuje w identycznych warunkach na identycznym stanowisku).

Inne czynniki wpływające na zadowolenie z pracy:
  • indywidualne predyspozycje niezależne od samej pracy i stosunku do niej (każdy pracownik ma tendencje do określonego poziomu zadowolenia, który jest stosunkowo stały na przestrzeni czasu oraz zmian ról zawodowych);
  • rodzaj wykonywanego zadania (badania wykazały, że najwyższe poczucie zadowolenia było deklarowane przez osoby, które wykonywały zadania postrzegane jako sensowne, znały ich wynik i czuły się za niego umiarkowanie odpowiedzialne);
  • osobowość pracownika (w przypadku negatywnej afektywności zadowolenie z pracy jest niższe niż w przypadku pozytywnej afektywności);
  • komunikacja między pracodawcą, a pracownikiem (sposób zwracania się, komunikacja niewerbalna, ilość negatywnych emocji).


Zobacz też

Bibliografia

Zadowolenie z pracy na Wikipedii pl

Zadowolenie z pracy na Wikipedii en
ostatnia modyfikacja 20 sierpnia 2016 r.