Wypalenie zawodowe ang. burn-out, syndrom wypalenia zawodowego, syndrom Burnout

Wypalenie zawodowe - rodzaj specyficznego stresu zawodowego. Może przybierać również formę stresu społeczno-kulturowego, który jest przeżywany jako ogólne rozczarowanie egzystencjalne. Wypalenie zawodowe jest nieuchronnym skutkiem nadmiernego eksploatowania swoich sił w dawaniu siebie innym. Występuje wtedy, gdy praca przestaje być źródłem satysfakcji, pracownik przestaje rozwijać się zawodowo, czuje się przepracowany i niezadowolony z wykonywanego zajęcia, które kiedyś sprawiało mu przyjemność. Najczęstszą przyczyną wypalenia zawodowego jest stres spowodowany przepracowaniem, niski prestiż zawodu, anonimowość, zbyt wysokie wymagania w stosunku do otrzymywanego wynagrodzenia, itp.

Spis treści

Fazy syndromu



Christina Maslasch wyróżniła 3 fazy zawodowego wypalania:
  • faza pierwsza - nadmierne i długotrwałe przeciążenie pracą, którego rezultatem jest emocjonalne wyczerpanie i irytacja;
  • faza druga - negatywny stosunek do współpracowników (cynizm, apatia, itp.), będący reakcją na stres;
  • faza trzecia - tzw. wypalenie terminalne, które objawia się trwałymi zmianami w postawach i motywacji.


Objawy



U osoby dotkniętej syndromem Burnout można zaobserwować następujące reakcje:
  • zanik entuzjazmu do pracy;
  • utrata troski o drugiego człowieka;
  • obniżone morale;
  • zmniejszona motywacja i chęć działania;
  • przesadne dystansowanie się wobec problemów;
  • zwlekanie z wykonywaniem czynności, które do tej pory nie stanowiły dla pracownika problemu;
  • poczucie utraty tego, co kiedyś stanowiło wyzwanie.


Zapobieganie i radzenie sobie z wypaleniem zawodowym



Najważniejszą kwestią zapobiegania syndromu Burnout jest umiejętność rozpoznawania jego przyczyn i skutków. Należy też poznać własną osobowość w kontekście danego środowiska pracy. Inne sposoby, które mogą okazać się skuteczne to:
  • kultywowanie odpowiedniego stylu życia;
  • emocjonalne dystansowanie się;
  • programy wsparcia organizowane przez pracodawcę (np. szkolenie dotyczące radzenia sobie ze stresem);
  • przejściowa redukcja czasu pracy;
  • optymizm i dobry humor.


Zobacz też

Bibliografia

J. Strelau: Psychologia. Podręcznik akademicki, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2000



ostatnia modyfikacja 20 sierpnia 2016 r.