Przypadek użycia Przekierowano ze strony: Use case ang. use case

Przypadek użycia - technika stosowana w inżynierii oprogramowania w celu opisania wymagań tworzonego systemu informatycznego. Przypadek użycia przedstawia interakcję pomiędzy aktorem (użytkownikiem systemu), który inicjuje zdarzenie, a samym systemem w formie sekwencji prostych kroków.

Spis treści

Historia



W 1986 Ivar Jacobson, informatyk zaangażowany w tworzenie Unified Modeling Language (UML) oraz Rational Unified Process (RUP), opisał technikę do specyfikowania przypadków użycia. Z początku używał określeń: scenariusz użytkowania (usage scenarios) i przypadki użytkowania (usage case). Jednak stwierdził, że żaden z wymienionych terminów nie brzmi dobrze w języku angielskim i ostatecznie zdecydował się na sformułowanie use case, czyli właśnie przypadek użycia.[1]

W latach 90. przypadki użycia stały się powszechnie stosowanym sposobem opisu wymagań funkcjonalnych.

Cechy



Przypadek użycia powinien przede wszystkim:
  • opisywać w jaki sposób system powinien być używany przez aktora w celu osiągnięcia konkretnego celu;
  • być pozbawiony szczegółów dotyczących implementacji oraz interfejsu użytkownika;
  • opisywać system na właściwym poziomie szczegółowości.


Pisanie przypadków użycia

Poziom szczegółowości



Alistair Cockburn w swojej książce Writing Effective Use Cases[2] wyróżnia 3 poziomy szczegółowości przypadków użycia:
  • nieformalny opis – kilka luźnych zdań ogólnie opisujących przypadek;
  • formalny opis – kilka paragrafów, podsumowanie;
  • pełen opis – formalny dokument.

Nazewnictwo



Zaleca się, aby przypadki użycia posiadały nazwy odpowiadające czynnościom, które opisują. Często zaleca się stosowanie wyrażeń rozpoczynających się od czasownika w formie trybu rozkazującego[3].Przykładowe nazwy to: "Zarejestruj użytkownika", "Sprawdź stan konta".

Ścieżka główna



Przypadek użycia powinien przedstawiać podstawowy przebieg operacji, tzw. szczęśliwą ścieżkę wydarzeń[4] (basic flow, happy flow).

Przykład:
  1. System prosi Użytkownika o zalogowanie.
  2. Użytkownik podaje swój numer identyfikacyjny oraz hasło.
  3. System stwierdza poprawność danych.
  4. Użytkownik zostaje zalogowany do systemu.

Ścieżki alternatywne



Przypadki użycia mogą również zawierać dodatkowe informacje, które opisują sytuacje, gdy nie zachodzi ścieżka optymalna.

Dla powyższego przykładu:
3a. System odrzuca podane dane
3a1. Powrót do kroku 1.


Zobacz też

Bibliografia

ostatnia modyfikacja 20 sierpnia 2016 r.