Tytuł naukowy

tytuł naukowy profesora

Tytuł naukowy – tytuł nadawany przez Prezydenta RP osobie, która uzyskała już stopień naukowy doktora habilitowanego przez co jest samodzielnym pracownikiem nauki, ma osiągnięcia naukowe lub artystyczne znacznie przekraczające wymagania stawiane w przewodzie habilitacyjnym oraz posiada poważne osiągnięcia dydaktyczne, w tym w kształceniu kadry naukowej. Wyjątkowo może być nadany osobie ze stopniem doktora, o wybitnych osiągnięciach naukowych lub artystycznych.

Tytuł naukowy profesora potocznie od 1989 bywa określany jako profesor belwederski, z uwagi na dawną siedzibę Prezydenta RP. Wcześniej Rada Państwa nadawała tyt. nauk. profesora nadzwyczajnego i prof. zwyczajnego. Po czasie jako nadzwyczajny i wraz z rozwojem naukowym naukowca Rada Państwa mogła nadać wyższy tytuł prof. zwyczajnego. Po ustanowieniu przez Konstytucję PRL urzędu Prezydenta PRL prawo nadawania tytułu uzyskał prezydent kosztem zlikwidowanej Rady Państwa. Zniesiono też niższy tytuł prof. nadzw. i wyższy zwyczajnego. Po tych zmianach profesorowie nadzwyczajni zostali automatycznie awansowani na równoważne prof. zw. tytuły naukowe profesora. Po wejściu w życie Konstytucji RP w 1997, tytuł profesora nadaje Prezydent RP. Inne określenia dla tytułu naukowego to profesura lub profesor tytularny.

Podstawy prawne



W Polsce, zasady nadawania tych tytułów są określone w obowiązującej od 1 maja 2003 roku ustawie z 14 marca 2003 o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz.U. 2003 nr 65 poz. 595 z późn. zm.).

Według tej ustawy w Polsce istnieją obecnie tytuł naukowy profesora oraz odpowiadający mu tytuł w zakresie sztuki - profesor sztuki.

Bibliografia



ostatnia modyfikacja 20 sierpnia 2016 r.