Szklany sufit ang. glass ceiling

Szklany sufit - niewidzialna bariera utrudniającą kobietom (ale także mniejszościom etnicznym, seksualnym, wyznaniowym itp.) dojście do wysokich pozycji w biznesie czy polityce[1]. Szklany sufit można również rozumieć jako bariery awansowe dla określonych grup społecznych, pomimo istnienia ścieżek kariery.

Spis treści

Przyczyny



Według przeprowadzonych badań można wskazać na następujące przyczyny zjawiska szklanego sufitu:
  • utrwalone role społeczne przypisujące mężczyznom kierownicze role[2];
  • tradycyjny podział obowiązków w rodzinie (wedle którego kobiety częściej zajmują się pracami domowymi i opieką nad dziećmi)[3];
  • kobiety mogą charakteryzować się mniejszą odpornością na stres towarzyszący rywalizacji podczas walki o pozycję społeczną;
  • krótszy czas pracy (w latach, godzinach dziennie i dla danej organizacji),
  • wybór mniej uciążliwych, mniej niebezpiecznych lub wymagających mniejszej odpowiedzialności zawodów i specjalizacji zawodowych przez kobiety, często w mniej wiodących dziedzinach gospodarki.


Szklany sufit w pracy



Można wymienić następujące bariery związane z występowaniem zjawiska szklanego sufitu w miejscu pracy:
  • praktyki w procesie rekrutacji, które uniemożliwiają rekrutację kobiet lub osób reprezentujących mniejszości (np. etniczne);
  • kultura organizacji, która często jest kulturą "męską", przez co kobiety i mniejszości są alienowani w miejscu pracy;
  • brak lub ograniczony dostęp do rozwoju zawodowego;
  • specjalnie określone lub inne standardy służące do oceny efektywności pracy kobiet i mniejszości;
  • system oceny oparty na uprzedzeniach,
  • Molestowanie w miejscu pracy.


Uwagi



Pojęcie szklanego sufitu należy odróżnić od zjawiska tzw. lepkiej podłogi dotyczącego przede wszystkim osób w zawodach o niskim prestiżu społecznym, dla których nie ma przewidzianych ścieżek awansu.

Zobacz też

Bibliografia



ostatnia modyfikacja 20 sierpnia 2016 r.