System informacyjny negocjacji

system informacyjny wspomagania negocjacji w przedsiębiorstwie, SIWNP

System informacyjny negocjacji - układ, który tworzą z jednej strony zasoby i potrzeby informacyjne, z drugiej zaś podsystem komunikacji[1].

Spis treści

Charakterystyka

Punktem wyjścia do zdefiniowania informacyjnego systemu negocjacji, jest stwierdzenie, że obejmuje on swoim zakresem negocjacje prowadzone przez przedsiębiorstwo, czyli jego pracowników (reprezentantów). Należy zatem podkreślić, iż dla każdej typowej sytuacji negocjacyjnej dotyczącej firmy, podstawowym (najważniejszym) użytkownikiem systemu informacyjnego wspomagania negocjacji w przedsiębiorstwie jest menedżer lub pracownik wykonawczy, odpowiedzialny za prowadzenie negocjacji. Dzieje się tak zarówno z punktu widzenia danego zespołu funkcjonalnego, jak i zespołu negocjacyjnego (zadaniowego), reprezentującego firmę. SIWNP należy więc traktować jako odmianę systemu informacyjnego (w tym jego realizacji informatycznej), obsługującego kadrę kierowniczą firmy w zakresie wspomagania procesów rozwiązywania problemów i podejmowania decyzji. W związku z tym przy tworzeniu koncepcji SIWNP można i należy wykorzystać doświadczenia związane z tworzeniem i stosowaniem nie tylko systemów informacyjnych sensu largo, ale także informatycznych systemów zarządzania, w tym: systemów informowania kierownictwa (MIS), systemów wspomagania decyzji(DSS), systemów eksperckich (ES) i innych tego rodzaju koncepcji.

Właściwości SIWNP



System informacyjny wspomagania negocjacji w przedsiębiorstwie charakteryzują następujące cechy:

  • może mieć zarówno charakter systemu (modułu) referencyjnego, jak i jego dopełnienia - systemu informatycznego. Zasoby informacyjne mogą być przetwarzane i udostępniane w tradycyjny sposób, lub przy użyciu technologii komputerowej[2];


  • powinien mieć charakter kompleksowy (wielowymiarowy), wspierać wszelkiego rodzaju negocjacje na poziomie przedsiębiorstwa;


  • powinien mieć charakter rozproszony, natomiast konkretyzacja jego zadań, przypisanych poszczególnym jednostkom organizacyjnym następuje na poziomie konkretnych przypadków negocjacyjnych, gdyż zespoły negocjacyjne mają charakter zadaniowy (wirtualny);


  • charakter hybrydowy, łączący elementy systemów MIS , DSS i ES i innych rozwiązań, co wynika zarówno ze stanu zaawansowania wdrożeń, jak i narzędziowego charakteru negocjacji w poszczególnych obszarach funkcjonalnych;


  • ze względu na uwarunkowane sytuacyjne konkretnych negocjacji stosowanie w omawianym przypadku standardowych metodyk projektowania nie może gwarantować pełnego zaspokojenia potrzeb informacyjnych, a ponadto procedury użytkowe nie poddają się pełnej algorytmizacji, mając zarówno analityczny, jak i heurystyczny charakter;


Zakres funkcjonalny systemu informacyjnego negocjacji

Szczegółowy zakres funkcjonalny systemu obejmuje zaspokajanie potrzeb informacyjnych w ramach kolejnych fazy, konkretyzujących wymienione etapy. Cele szczegółowe konkretyzowane są dla zakresu przedmiotowego negocjacji, uzależnionego z kolei od ich typów i rozważanych problemów merytorycznych.Realizacja tych celów obejmuje funkcje:
  • identyfikacji;
  • analizy;
  • tworzenia możliwości rozwiązań;


Większość typowych negocjacji prowadzonych przez przedsiębiorstwo ma charakter kompleksowy. Obejmują szereg specyficznych zagadnień (problemów) cząstkowych.[3].

Zakres funkcjonalny SIWNP powinien być zatem określony poprzez układ dwuwymiarowy:
  • w poziomie - najogólniejsze fazy procesu negocjacji, jako podsystemy: planowanie, prowadzenie (negocjacje właściwe) i podsumowanie negocjacji, konkretyzowane poprzez działania lub narzędzia szczegółowe;
  • w pionie - charakterystyki, będące podstawą koncepcji systemu dla celów stworzenia organizacyjno-technicznej jego realizacji, konkretyzujące jego moduły :
    • zakres ogólny (elementy analizy);
    • szczegółowy zakres funkcjonalny, adekwatny do potrzeb informacyjnych użytkowników;
    • narzędzia realizacji (modele, koncepcje, metody, zasady i techniki szczegółowe);


Aspekty określania systemu informacyjnego wspomagania negocjacji w przedsiębiorstwie

Celowościowy
  • Cel ogólny: maksymalne zaspokojenie potrzeb informacyjnych w zakresie negocjacji realizowanych
przez przedsiębiorstwo, w procesie rozwiązywania problemów i podejmowania decyzji;
  • Cele cząstkowe odniesione są do poszczególnych podsystemów, wspomagających informacyjnie
główne etapy w procesie negocjacji, czyli:
    • planowanie - stworzenie warunków do prowadzenia negocjacji;
    • prowadzenie - wsparcie dla technik negocjacyjnych, a zwłaszcza dokonywania ustępstw i uzgodnień oraz dochodzenia do porozumienia;
    • podsumowanie - wspomaganie procesu formułowania i zawierania umowy oraz oceny przebiegu negocjacji.


Podmiotowy

Zasoby ludzkie jako elementy systemu, czyli stanowiska pracy i jednostki organizacyjne realizujące funkcje systemu, w tym:
  • tworzące zasoby informacyjne (nadawcy);
  • korzystający z tych zasobów (odbiorcy);


Przedmiotowy (rzeczowy)

Zasoby rzeczowe jako elementy systemu, w tym tworzone lub wykorzystywane:
  • zasoby informacyjne, niezbędne do zaspokojenia potrzeb (bazy i hurtownie danych, modeli, wiedzy),
  • środki techniczne - sprzęt i oprogramowanie, sieci telekomunikacyjne i nośniki danych;
  • środki finansowe - wydatki na stworzenie i eksploatację systemu;


Strukturalny (statystyczny)

Wszelkie powiązania (zależności, interakcje) pomiędzy elementami (w różnych możliwych konfiguracjach), w tym łączące je kanały komunikacyjne.

Funkcjonalny

Rodzaje spełnianych funkcji w zakresie wspomagania informacyjnego negocjacji:
  • identyfikacja i analiza potrzeb informacyjnych;
  • pozyskiwanie, gromadzenie i przetwarzanie danych;
  • generowanie i przesyłanie (dostarczanie) informacji;
  • komunikowanie się elementów systemu;


Uwagi



Opracowane dotychczas rozwiązania informatyczne, głównie systemy wspomagania negocjacji (NSS) ukształtowały właściwy trend, stosując standardowe modele (np. teorii gier), natomiast nie są obecnie wystarczające (z punktu widzenia teorii i praktyki negocjacji gospodarczych).Typowe rozwiązania w zakresie wspomagania informatycznego, stosowane obecnie w firmach, np. systemy MRP, systemy ERP, CRM, itp. nie mogą stanowić wystarczających narzędzi użytkowych, stanowiąc jedynie pomocnicze narzędzia wspomagania negocjacji.

Zobacz też





Bibliografia

Znaki towarowe

  • IT Infrastructure Library®, ITIL® are registered trade marks of the Cabinet Office;
ostatnia modyfikacja 20 sierpnia 2016 r.