Style komunikacji członków zespołu ang. communication styles in workgroup

Style komunikacji członków zespołu – zespół cech osoby, wynikających z jej specyficznego charakteru, osobowości i potrzeb, a mający wpływ na skuteczność działania zespołu projektowego.

Spis treści

Style komunikacji wg J. Luft i H. Ingram - Metoda okna Johari

Metoda ta wyróżnia cztery typy osobowości: otwarty, ukryty, nieznany i ślepy. W zarządzaniu projektami, opierając się na tych typach, wyróżnia się style komunikacji:
  • otwarty - opisuje członków zespołu , którzy łatwo ujawniają informacje o sobie i swojej pracy; aktywnie poszukują nowych wiadomości
  • zamknięty - określa osoby, niechętne do poszukiwania, ale też ujawniania nowych informacji
  • ukryty - określa kogoś, kto raczej rzadko ujawnia informacje które posiada, a których nieustannie poszukuje (jest doskonałym powiernikiem tajemnic)
  • ślepy - opisuje członków zespołu, od których można się wiele dowiedzieć, ale którzy sami nie poszukują informacji, gdyż wydaje im się, że je znają.


"Otwarci" i "ukryci" dążą do tego aby zdobyć jak najwięcej, jak najbardziej szczegółowych informacji, co ma im pomagać w podejmowaniu decyzji. "Zamknięci" i "ślepi" nie zabiegają o informacje, wystarcza im tylko te niezbędne, "podane na tacy". "Otwarci" i "ślepi" swobodnie dzielą się wiedzą, dlatego mogą ujawnić i rozpowszechnić rzeczy, których nie powinni. "Zamknięci" i "ukryci" nie posiadają potrzeby dzielenia się wiadomościami, nie satysfakcjonuje ich ujawnianie informacji.

Niektóre sytuacje i cechy uczestników procesu komunikacji mogą go osłabiać. Są to:
  • cechy nadawcy: niespójność lub sprzeczność komunikatów, niechęć do komunikowania się i brak wiarygodności
  • cechy odbiorcy: brak nawyku słuchania i uprzedzenia
  • różnice w percepcji nadawcy i odbiorcy
  • czynniki otoczenia: szumy i przeciążenie


Zasady skutecznej komunikacji

  • formułowanie komunikatu w sposób zrozumiały dla odbiorców o różnych poglądach i doświadczeniach
  • opanowywanie reakcji emocjonalnych
  • minimalizowanie niezgodności między komunikatami werbalnymi i niewerbalnymi (gesty, ubiór i postawa zgodne z treścia słów)
  • zwiększanie wzajemnego zaufania
  • efektywne wykorzystywanie spotkań członków projektu(integracja)
  • stosowanie formy ustnej i pisemnej komunikacji


Zobacz też

Bibliografia

ostatnia modyfikacja 27 października 2015 r.