Sprzęt indywidualnej ochrony układu oddechowego

Sprzęt indywidualnej ochrony układu oddechowego - urządzenia zapewniające bezpieczeństwo i higienę pracy, które sprawiają, że:
  • stężenia substancji niebezpiecznych lub szkodliwych w powietrzu wdychanym przez pracownika są mniejsze od najwyższych dopuszczalnych stężeń,
  • temperatura powietrza oddechowego nie przekracza maksymalnej dopuszczalnej ze względów fizjologicznych,
  • zawartość tlenu we wdychanym powietrzu jest większa od 19%.


Sprzęt indywidualnej ochrony układu oddechowego dzieli się na sprzęt oczyszczający i sprzęt izolujący (stacjonarny lub autonomiczny).

Spis treści

Zagrożenia dla układu oddechowego



Wśród zagrożeń dla układu oddechowego wyodrębnia się:
  • zanieczyszczenia powietrza (występowanie szkodliwych substancji w postaci gazów, par lub aerozoli)
  • niedobór tlenu (zawartość poniżej 19%).


Regulacje prawne



W krajach Wspólnoty Europejskiej problemów jakości środków ochrony indywidualnej (ang. Personal Protective Equipment, PPE) dotyczy Dyrektywa 89/686/EWG.

Metody wdrażania postanowień Dyrektywy w Polsce precyzują akty prawne, np.:
  • Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej,
  • Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 21 grudnia 2005r. w sprawie zasadniczych wymagań dla środków ochrony indywidualnej,
  • normy europejskie, wydawane w polskiej wersji jako PN-EN.


Obowiązki pracodawcy



Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy Pracodawca powinien przede wszystkim wyeliminować czynniki stanowiące ryzyko, np. poprzez minimalizowanie emisji zanieczyszczeń powietrza lub izolację stref niebezpiecznych (w stopniu zgodnym ze współczesnym stanem wiedzy i techniki), a następnie wykonać analizę pozostałych zagrożeń, które nadal występują środowisku pracy i wyposażyć pracowników w niezbędny sprzęt ochrony osobistej.

Zobacz też

Bibliografia

Sprzęt indywidualnej ochrony układu oddechowego, Wikipedia pl
ostatnia modyfikacja 20 sierpnia 2016 r.