Spójność grupy

spoistość grupy

Spójność grupy - właściwość grupy społecznej, charakteryzująca się brakiem wyraźnie odróżniające się od całości podgrupy ani kliki. W grupie spójnej między jej członkami występują silne więzi społeczne, członkowie są też konformistycznie nastawieni wobec istniejących w grupie norm i wartości, co oznacza, że realizują cele grupy względem akceptowanych w grupie wzorów.

Według Roberta Mertona spójność grupy może być wzmacniana lub kreowana na trzy różne sposoby:

  • kreowanie kulturowe następuje dzięki internalizacji (przyjmowaniu za własne) przez członków grupy tych samych norm i wartości;
  • kreowanie organizacyjne następuje dzięki realizacji celów przez członków grupy, w oparciu o współdziałanie poszczególnych jednostek. Między współdziałającymi jednostkami zachodzą wówczas częstsze interakcje, co jest przyczyną kształtowania się więzi społecznej między nimi;
  • kreowanie strukturalne następuje dzięki wyobrażeniom zewnętrznego zagrożenia, które może być racjonalne lub irracjonalne, przede wszystkim dzięki istnieniu negatywnej grupy odniesienia i Konfliktów międzygrupowych (prawo Simmla-Cosera).


Wraz ze wzrostem spójności grupy wzrasta też stopień kontroli grupy nad jednostkami oraz tendencja do odrzucania dewiacyjnie zachowujących się jednostek. W momencie, gdy poziom spójności wzrasta zbyt mocno, wówczas mogą nastąpić zjawiska społecznie negatywne, takie jak Syndrom grupowego myślenia czy zatracenie własnej tożsamości.

Zobacz też

Bibliografia

ostatnia modyfikacja 20 sierpnia 2016 r.