Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych - podstawa opodatkowania stanowiąca przychód bez pomniejszania o koszty jego uzyskania. Podatnicy korzystający z tej formy opodatkowania zobowiązani są do prowadzenia ewidencji przychodów odrębnie za każdy rok podatkowy

Spis treści

Zalety

Zalety ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych:
  • prosta księgowość;
  • możliwość uzyskania korzyści fiskalnych przy niskich kosztach.


Wady

Wady ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych:
  • brak możliwości zrzeczenia się ryczałtu w trakcie roku podatkowego;
  • brak możliwości wspólnego rozliczenia z małżonkiem;
  • bywa nieopłacalny, gdy zysk jest bardzo mały.


Regulacje prawne

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych reguluje Ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne[1].

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 14), w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych.

Ryczałt mogą opłacać podatnicy, którzy w roku poprzednim uzyskali przychody z działalności gospodarczej w wysokości nieprzekraczającej 150 000 euro lub uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 150 000 euro.Ryczałt opłacać mogą również podatnicy, którzy rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z opodatkowania w formie karty podatkowej - bez względu na wysokość przychodów.

Wysokość ryczałtu

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych może wynosić:
  • 20% przychodów - osiąganych w zakresie wolnych zawodów;
  • 17 % przychodów - ze świadczenia różnych usług;
  • 8,5%, 5,5% lub 3% - w zależności od rodzaju prowadzonej działalności.


Zobacz też

Bibliografia

ostatnia modyfikacja 20 sierpnia 2016 r.