Ruchomy czas pracy ang. flexible working time

Ruchomy czas pracy - forma organizacji czasu pracy, której nie definiuje Kodeks Pracy, jest ona jednak stosowana w praktyce, jako korzystne rozwiązanie dla pracowników.Zasady stosowania ruchomego czasu pracy nie powinny naruszać norm prawnych dotyczących minimalnego okresu odpoczynku oraz pracy w godzinach nadliczbowych.

Spis treści

Co oznacza w praktyce

W praktyce ruchomy czas pracy oznacza pozostawienie pracownikom tolerancji czasowej w zakresie rozpoczęcia i zakończenia pracy w granicach, które określa regulamin pracy. Nie może on natomiast polegać na samodzielnym skracaniu, czy też wydłużaniu dobowego wymiaru czasu pracy przez pracownika. Stosowanie jego wymaga odpowiednich zaspisów w regulaminie pracy w celu uniknięcia nieporozumień związanych z wykonywaniem przez pracownika ewentualnej pracy w godzinach nadliczbowych.

Trudności dla pracodawcy

Z stosowania ruchomego czasu pracy mogą wynikać pewne trudności dla pracodawcy:
  • zwiększenie kosztów związanych z utrzymaniem stanowisk pracy,
  • pracodawca może nie zastać na stanowisku pracy wystarczającej liczby pracowników.


Zastosowania

Najbardziej popularne typy ruchomego czasu pracy:
  • praca w niepełnym wymiarze czasowym,
  • skompresowane godziny - praca w uzgodnionej liczbie godzin przez mniejszą liczbę dni,
  • godziny pracy ułożone naprzemiennie - różne godziny rozpoczęcia, przerw oraz zakończenia pracy dla pracowników w tym samym miejscu pracy,
  • praca w domu,
  • podział godzin pracy (ang. Job sharing).


Wady i zalety

Wady:
  • odizolowanie pracownika od środowiska pracy,
  • pomijanie przy awansach,
  • niższe wynagrodzenie,
  • niepewność, co do ciągłości dalszej kariery zawodowej.
Zalety:
  • praca w dogodnych godzinach dla pracownika,
  • możliwość zarządzania czasem pracy.


Zobacz też

Linki zewnętrzne

Bibliografia

ostatnia modyfikacja 20 sierpnia 2016 r.