Modele zespołów projektowych ang. project workgroups models

Modele zespołów projektowych (struktury zespołów projektowych) – można wyróżnić ich pięć rodzajów. Wszystkie z nich zostały opisane poniżej.

Spis treści

Struktura sieciowa

Struktura sieciowa charakteryzuje się tym, że:
  • jest demokratyczna;
  • panuje w niej dość równy udział członków w podejmowaniu decyzji;
  • rola lidera może być przechodnia;
  • w przypadku odejścia lidera rekonstrukcja zespołu jest łatwa w realizacji;
  • komunikacja przybiera formę typu "każdy z każdym";
  • liczba członków zespołu wynosi 8-12;
  • lider koordynuje i reprezentuje zespół oraz pełni funkcje administracyjne;
  • nie istnieje podział ze względu na odległość służbową;
  • nie ma miejsca dla nowych, niedoświadczonych członków zespołu (nie nadążaliby za tempem prac);
  • wczesne fazy prac nad projektem;
  • zespół często przeradza się w zespół o bardziej scentralizowanej strukturze (np. typu gwiaździstego).


Struktura gwiaździsta

Struktura gwiaździsta charakteryzuje się tym, że:
  • pozycja lidera jest centralna;
  • lider pośredniczy w przekazywaniu wszystkich informacji;
  • wyłącznie lider zna całość projektu - jego odejście to ogromne niebezpieczeństwo;
  • lider przydziela wszystkim prace i kontroluje pracowników (każdego osobiście);
  • władza jest scentralizowana ;
  • w zespole mogą znaleźć się osoby niedoświadczone, którym pomaga lider;
  • w zespole współpracują pracownicy o różnym poziomie zaawansowania;
  • dalsze fazy prac nad projektem;
  • nieobecność kierownika (np. jego urlop, choroba) może okazać się problematyczna.


Struktura izomorficzna

Struktura izomorficzna charakteryzuje się tym, że:
  • oddaje strukturę projektu;
  • opracowanie dokumentów jest w zgodzie z kompetencjami zespołu;
  • zespół ma prostą budowę;
  • odpowiedzialność jest określona jednoznacznie;
  • praca równolegle;
  • znajduje zastosowanie w projektach złożonych, wieloczęściowych.


Struktura specjalizacyjna

Struktura specjalizacyjna charakteryzuje się tym, że:
  • najbardziej doświadczony członek zespołu jest odpowiedzialny za całość ;
  • zadania dla osób podzielone są według ich specjalizacji;
  • rozwijanie własnych predyspozycji ma duże znaczenie;
  • wymaga samodzielności.


Struktura nieegoistyczna

Struktura nieegoistyczna charakteryzuje się tym, że:
  • podstawą pracy są zadania i ich znaczenie;
  • praca członków jest podporządkowana realizacji zadań;
  • zespoły mają wspólny cel (w różnym stopniu i czasie);
  • sukces lub niepowodzenie to zasługa całego zespołu;
  • decyzje podejmowane są wspólnie;
  • duże znaczenie ma współdziałanie.


Zobacz też

Bibliografia

  • Aneta Duszkiewicz: Modele zespołów projektowych, Encyklopedia zarządzania
  • Z. Chrościcki, Zarządzanie projektem - zespołami zadaniowymi, C.H.Beck, Warszawa 1998.
  • K. Frączkowski, e-informatyka, dostęp: 07.11.2005.
ostatnia modyfikacja 27 października 2015 r.