Malejąca krzywa motywacji do pracy ang. backward-sloping supply curve for labour

Malejąca krzywa motywacji do pracy - skłonność pracowników do wybierania większej ilości czasu wolnego zamiast wyższego wynagrodzenia. Oznacza to, że pomimo istnienia bodźców płacowych (w celu zwiększenia wydajności pracy) pracownicy wolą pracować krócej i zarabiać te same pieniądze, niż pracować ciężej lub dłużej za większą płacę. Dążą tym samym do maksymalizacji indywidualnego dobrostanu.

Według Maxa Webera zjawisko to stanowi przykład ekonomicznego tradycjonalizmu, przywiązanie do uświęconych tradycji, przyjętych od ojców i przodków form rzemiosła i pracy, jest ważniejsze niż wzmożenie wysiłku i dochodów.

Historia



Zjawisko to dostrzeżono we wczesnej epoce kolonialnej. Lokalni robotnicy zatrudniani przez europejskich przedsiębiorców nie byli podatni na bodźce płacowe co wywoływało zaskoczenie pracodawców (szok kulturowy). Tym samym uznawano, że cechą tubylców jest wrodzone lenistwo, któremu można zaradzić poprzez utrzymywanie płac na niskim poziomie i wymuszanie przez to cnoty pracowitości.

Przyczyny

Badania prowadzone w krajach rozwijających się pozwoliły na rozpoznanie głębszych przyczyn malejącej krzywej motywacji do pracy. Należą do nich:
  • możliwości oszczędzania;
  • możliwości inwestowania i awansu społecznego;
  • obowiązki związane z redystrybucją dóbr w rodzinie;
  • niechęć do nowych wzorów autorytetu.


Zachodzenie tego zjawiska wymusza u pracodawców uwzględnienie kontekstu lokalnych instytucji społecznych i politycznych.

Bibliografia



  • M. Weber: General Economic History, Adelphi Publication, Greenber Publisher, New York 1927


  • M.P. Miracle: Interpretation of Backward-Sloping Labour Supply Curves in Africa, Economic Development and Cultural Change, 1976
ostatnia modyfikacja 20 sierpnia 2016 r.