Projektowanie interakcji Przekierowano ze strony: Interaction Design ang. Interaction Design

Projektowanie interakcji - dyscyplina zajmująca się projektowaniem funkcjonalnym systemów, przede wszystkim informatycznych (oprogramowanie oraz interfejsy fizycznych urządzeń elektronicznych). Może dotyczyć także planowania usług czy procesów w organizacji. Pojęcie to zostało po raz pierwszy wprowadzone przez Billa Moggridge'a w latach 80. XX wieku.

Spis treści

Opis

Projektanci interakcji określają w jaki sposób powinna przebiegać interakcja systemu (produktu interaktywnego) z jego użytkownikami. Projektowanie interakcji wiąże się z odpowiedzią na dwa pytania:
  • Co produkt ma robić? - czyli analiza wymagań użytkowników, wybór, priorytetyzacja i projektowanie funkcjonalności;
  • Jak produkt ma to robić? - czyli projektowanie interfejsu użytkownika, architektury informacji.


Celem pracy projektantów interakcji jest stworzenie produktu, który będzie dobrze spełniał zarówno cele biznesowe jak i cele użytkowników, będzie dla nich atrakcyjny i użyteczny (dobre User experience).

Projektanci interakcji często wykorzystują badania z udziałem użytkowników końcowych do zbierania informacji o wymaganiach i potrzebach konsumentów oraz do ewaluacji użyteczności projektu. Metodykę projektowania interakcji, w której użytkownicy są od początku angażowani w proces przygotowania produktu, nazywa się projektowaniem zorientowanym na użytkownika.

Metodyki

Poniżej znajdują się metodyki, które znajdują zastosowanie w projektowaniu interakcji.

Projektowanie zorientowane na cel

Projektowanie zorientowane na cel (ang. goal-oriented design) skupia się na zaspokajaniu potrzeb osób, które będą korzystały z produktu lub usługi. Toczy się jednak polemika, czy naprawdę należy prawdziwie rozumieć potrzeby użytkowników (zarówno osobiste, jak i obiektywne), aby w najlepszy możliwy sposób rozwiązać problem. Polemika dotyczy również tego, czy obecne podejście jest bardziej zorientowane na rozwiązywanie indywidualnych problemów z perspektywy organizacji biznesowych, czy innych zainteresowanych stron.

Persony

Celem w przypadku person (ang. personas) jest opracowanie dokładnego opisu użytkownika i tego, co chce osiągnąć. W książce The Inmates Are Running The Asylum (Alan Cooper) za najlepszą metodę uznaną taką, w której tworzy się użytkowników (z imieniem, historią) reprezentujących prawdziwych użytkowników wybranego produktu. Tacy użytkownicy nie są samą fikcją; są raczej produktem procesu dochodzenia. Historie użytkowników tworzy się po to, aby stali się wiarygodni i można było ich traktować poważnie, jak prawdziwych użytkowników (np. dbać o ich potrzeby).

Wymiary poznawcze

Schemat wymiarów poznawczych (ang. cognitive dimensions) wprowadza specjalistyczne słownictwo, aby ocenić i zmodyfikować wybrane rozwiązania dotyczące projektowania. Wymiary poznawcze zaprojektowano jako lekką postawę wobec analizy jakości projektowania. Wymiary poznawcze zapewniają opisy interfejsu na wysokim poziomie oraz opisy tego, jak wygląda interakcja użytkowników z tym interfejsem (np. skłonność do popełniania błędów). Dzięki temu istnieje możliwość stworzenia nowych sposobów projektowania na podstawie tych istniejących.

Afektywne projektowanie interakcji

Podczas całego procesu projektowania interakcji, projektanci muszą być świadomi, że w ich projektach występują kluczowe aspekty, które wpływają na odpowiedź emocjonalną docelowych użytkowników. Tym bardziej, że osiągnięcie sukcesu produktu wiąże się z przekazywaniem pozytywnych i unikaniem negatywnych emocji. Aspekty, od których zależy sukces produktu obejmują też m.in. pozytywny, negatywny, motywujący, pouczający, kreatywny, społeczny i perswazyjny wpływ na użytkowników. Jedną z metod, która pomoże w przekazaniu takich aspektów, jest użycie wyrazistych interfejsów (należy zwrócić uwagę np. na animacje, czcionkę, dobór kolorów). Badania wykazują, że afektywne aspekty projektowania mogą mieć wpływ na to, jak użytkownik oceni użyteczność.

Bibliografia

ostatnia modyfikacja 20 sierpnia 2016 r.