Icebreaker

Icebreaker - technika szkoleniowa, która ma pomóc w integracji zespołu. Najczęściej stosowana jest na początku szkolenia w grupach, których członkowie nie znają się w ogóle albo znają się słabo. Icebreaker powinien być humorystyczny i dotyczyć bezpośrednio uczestników. Ćwiczenia polegają zwykle na dzieleniu się informacjami o sobie, takimi jak imię, zainteresowania, itp.

Spis treści

Taka sama grupa wiekowa



Ćwiczenia opisane poniżej najlepiej stosować w grupie osób, które należą do takiej samej grupy wiekowej i będą razem współpracować.

  • Nie każdy o tym wie - uczestnicy przedstawiają się i przekazują podstawowe informacje o sobie i jedną informację, o której nie każdy wie. Dzięki temu proces zapoznawczy ma stać się bardziej ludzki.
  • Dwa razy prawda, jeden raz kłamstwo - uczestnicy przedstawiają się i mówią trzy zdania na swój temat: dwa prawdziwe i jedno fałszywe. Zadaniem reszty grupy jest odgadnąć, które ze zdań było fałszywe.
  • Wywiady - uczestnicy w parach prowadzą przez określony czas wywiady na swój temat. Następnie na forum grupy przedstawiają swoich interlokutorów.


Interakcja z grupą



Ćwiczenia, które mają na celu nie tylko przedstawienie się, ale również nawiązanie interakcji między uczestnikami. Są zwykle trudniejsze i stanowią swego rodzaju wyzwanie dla grupy, zachęcając tym samym uczestników do kreatywnego myślenia i szukania nowych rozwiązań.
  • Ćwiczenie z piłką - zaraz po tym, jak uczestnicy poznają swoje imiona, osoba prowadząca prosi ich, aby usiadły w kole i zachęca ich, aby każdy z uczestników rzucił piłką w osobę, siedzącą na przeciwko i powiedział, jak ta osoba ma na imię. Kiedy każdy z uczestników rzuci piłką przynajmniej jeden raz, osoba prowadząca ogłasza: "Teraz zrobimy to samo, ale będę mierzyć czas", po czym określa zasady: po pierwsze, każda osoba musi dotknąć piłki w takiej samej kolejności, jak w poprzedniej rundzie. Po drugie, każda osoba musi dotknąć piłkę przynajmniej jedną ręką. Po trzecie, czas przestanie być odliczany, kiedy piłka wróci do prowadzącego. Niezależnie od tego, jak dobrze albo jak źle grupa wykonała zadanie, prowadzący wyraża swoje niezadowolenie, jeszcze raz powtarza reguły gry i zespół próbuje jeszcze raz. Po zakończeniu ćwiczenia prowadzący może zwrócić uwagę, że warto zapamiętać na przyszłość naukę płynącą z tego zadania, która brzmi: "nigdy nie bądź zadowolony z pierwszej odpowiedzi", "bądź kreatywny", "kwestionuj swoje założenia", itp.
  • Ludzka pajęczyna - prowadzący bierze kłębek nitki. Trzyma koniec nitki i przekazuje dowolnemu uczestnikowi. Każdy uczestnik się przedstawia, a następnie rozwija kłębek, trzyma część nici w dłoniach, a kłębek przekazuje dalej. Na koniec, kiedy już wszyscy się przedstawią, prowadzący pyta, czy jest ktoś, kto nie może ruszyć dłonią. Następnie używa nitki jako metafory do opisania zależności panujących w grupie.


Popularne icebreakery

Do popularnych icebreakerów należą m.in.:
  • Herb - każdy z uczestników rysuje na kartce tarczę herbową, którą dzieli na 2, 3 lub 4 pola. W każde pole wrysowuje lub wpisuje inne informacje o sobie, np. moje mocne strony, moje hobby itp. Informacje zawarte w polach herbu powinny być lekkie i bezpośrednio dotyczyć twórcy herbu. Następnie uczestnicy spotykają się ze sobą i wymieniają się informacjami na swój temat.
  • Zabawne przedstawianie się - każdy z uczestników przedstawia się kolejno w tzw. rundce, uzupełniając swoje imię zabawnymi informacjami na swój temat. Może to być np. nazwa owocu, zaczynająca się na tą samą literę co imię uczestnika, wraz z podaniem uzasadnienia wyboru owocu. Taki icebreaker, ze względu na humorystyczny charakter, oprócz tego, że ułatwia zapamiętanie imion, pozwala odreagować napięcie towarzyszące pierwszej fazie tworzenia grupy.
  • Poszukiwanie podobieństw - Trener umownie zaznacza na podłodze granice i większe miasta Polski. Następnie zadaje pytania, takie jak np. gdzie mieszkasz, gdzie się urodziłeś, gdzie lubisz spędzać wakacje itp., przez co skłania uczestników do przemieszczania się i grupowania w określonym miejscu mapy. Osoby zgrupowane w pobliżu określonego miasta, mają za zadanie wymienić się informacjami, które świadczą o ich podobieństwie.
  • Odgadywanie cech innych osób na podstawie rysunku - uczestnicy dobierają się w kilkuosobowe zespoły. Każdy zespół otrzymuje jedną kartkę, na której każdy członek ma narysować i podpisać swoim imieniem dwa lub trzy przedmioty, jakich używał w ostatnim miesiącu. Następnie zespoły wymieniają się kartkami. Na podstawie rysunków mają opisać, jaką osobą jest właściciel, używający danych przedmiotów. Instrukcja do ćwiczenia może być zabawna, np. w ostatnią noc miał miejsce skok na pobliski dom dziecka. Włamywacze nie tylko niczego nie ukradli, lecz pozostawili w spiżarni 30 tabliczek czekolady, butlę syropu klonowego, 5 kg pralinek i torbę lizaków. Wszystko wskazuje na to, że zuchwałego włamania dokonał nieuchwytny gang włamywacza - altruisty Makawitego. Na miejscu włamania odnaleziono przedmioty, które widzicie na kartkach. Waszym zadaniem jest, na podstawie znalezionych przedmiotów, sporządzić portret psychologiczny członków gangu.


Bibliografia



ostatnia modyfikacja 20 sierpnia 2016 r.