Amsterdamski model zarządzania informacjami Przekierowano ze strony: Generic Framework for Information Management ang. Amsterdam Information Management Model, Amsterdam Information Model, AIM, Amsterdam Framework for Information Management, Generic Framework for Information Management, 9 Cells Model, Nine-Cells Model

Amsterdamski model

zarządzania informacjami
Framework
Zarządzanie IT
WłaścicielUniwersytet w Amsterdamie
Powstanie1997
SpołecznośćUniwersytet w Amsterdamie - komitet
Podstawowy schemat
Oficjalna strona internetowa
Amsterdamski model zarządzania informacjami - model, który może być zastosowany w każdej organizacji w celu lepszego dopasowania IT do strategii organizacyjnej. Początkowo wykorzystywany głównie w Holandii przez konsultantów, ale obecnie jest chętnie stosowany przez duże organizacje biznesowe również w innych krajach. Główną funkcją modelu jest wysokopoziomowa analiza odpowiedzialności i organizacyjnych problemów. Zapewnia on swoistą mapę dla całej domeny zarządzania informacjami, która może być wykorzystania do pozycjonowania zagadnień związanych z zarządzaniem informacjami, które są obecnie przedmiotem dyskusji w organizacji. Model służyć może także do przypisywania odpowiedzialności oraz jako narzędzie diagnostyczne.

Spis treści

Rozwój standardu

Model Generic Framework for Information Management jest rozwinięciem modelu dopasowania strategicznego, opracowanego na początku lat 90. XX wieku przez J. Hendersona i N. Venkatramana. Prace nad Generic Framework for Information Management prowadzono w ramach programu PrimaVera czyli Program for Research in Information Management at the University of Amsterdam. Model opublikowany został z kolei w roku 1997 r. i opisany w artykule A.W. Abcouwera, R. Maesa oraz J. Truijensa.Znaczne rozwinięcie modelu zaprezentowali Jan van Bon i Wim Hoving publikując w 2007 roku SAME (Strategic Alignment Model Enhanced).[1] Kolejną znaczącą modyfikacją było dostosowanie modelu do warunków wielooddziałowej korporacji, w której występują nie tylko różne dywizje, ale również mniej lub bardziej samodzielne działy IT, które je wspierają. Wariant ten opisał W 2011 R. Frank Coster i nazwał Generic Alignment Framework.[2].

Zastosowanie

Amsterdamski model zarządzania informacjami jest modelem przydatnym przy łączeniu różnych komponentów zarządzania informacjami. Jest wykorzystywany mi.in. w obszarze dopasowania biznesu i IT, a także przy sourcingu. Model może być bardzo przydatny do radzenia sobie z zagadnieniami dotyczącymi zarządzania ładem korporacyjnym IT. Model ten jest bowiem w istocie wysokopoziomowym narzędziem zarządzania informacjami, wykorzystującym analizę kwestii odpowiedzialności i zagadnień organizacyjnych.

KPN, holenderski operator telekomunikacyjny telefonii stacjonarnej i mobilnej, stosował ten model jako swoją odpowiedź na zagadnienie zarządzania IT. Model stosowany jest obecnie przez wiele holenderskich firm doradczych, oferujących narzędzia analityczne. W swoim podstawowym zarysie framework wspiera dyskusje strategiczne na trzy sposoby:
  • opisowy, orientacyjny - model oferuje mapę całej domeny zarządzania informacjami wraz z odpowiednim pozycjonowaniem zagadnień związanych z tą dziedziną, które są obecnie przedmiotem dyskusji w organizacji, przy jednoczesnym unikaniu technicznego żargonu.
  • specyfikacyjny, projektowy - model wykorzystywany jest do reorganizacji całej domeny zarządzania informacjami; przykładowo wspiera specyfikację roli CIO albo determinuje odpowiedzialności firmy w przypadku stosowania sourcingu.
  • nakazowy, normatywny - mapa domeny stosowana jest jako narzędzie diagnostyczne, mające na celu znalezienie luk w obszarze zarządzania informacjami w organizacji biznesowej; szczególny nacisk kładziony jest na wyszukanie i identyfikację brakujących powiązań między komponentami modelu.


Opis

Amsterdamski model zarządzania informacjami, bazuje na modelu dopasowania strategicznego, który wyróżniał cztery elementy biznesu określające cztery scenariusze analizy ich wzajemnych powiązań, w zależności od tego, który z nich przyjmie się za priorytetowy lub jako punkt wyjścia. Są to:
  • strategia biznesu
  • strategia IT
  • infrastruktura organizacyjna i procesy
  • infrastruktura i procesy IT


Model dopasowania strategicznego J.C. Hendersona i N. Venkatramana


Amsterdamski model rozszerzył ową swoistą matrycę 2x2 na macierz o budowie '3x3 poprzez:
  • zamianę Wewnętrznej domeny infrastruktury i procesów (biznes-IT) na trzyrzędowy schemat Strategia-Struktura-Operacje
  • dodanie kolumny reprezentującej wewnętrzne i zewnętrzne aspekty informacyjno-komunikacyjne co w efekcie dało trzy kolumny Biznes-Informacja-Technologia.


Generic Framework for Information Management - podstawowy schemat


W tym kontekście amsterdamski model definiuje zarządzanie informacjami jako zrównoważone zarządzania elementami, reprezentowanymi przez centralną cześć mapy komponentów, z uwzględnieniem ich wewnętrznych i zewnętrznych relacji.

Trzeba zaznaczyć, że dopasowanie biznes-IT, sourcing czy Nadzór IT są zagadnieniami strategicznymi, za które odpowiedzialność biorą menedżerowie IT oraz kierownictwo wyższego szczebla. Środkowa kolumna odzwierciedla ten obszar, który niestety nie cieszy się ich zbyt dużym zainteresowaniem. Jest to niepojęte, gdyż model jest na tyle abstrakcyjny i ogólny, iż mógłby być stosowany w wielu przypadkach i miejscach, gdzie dopasowanie biznes-IT czy nadzór IT są kluczowymi zagadnieniami.

Podejście i znaczenie

Zastosowanie amsterdamskiego modelu wymaga rozważenia trzech kwestii:
  • Zawartość poszczególnych komórek - jakie działania powinny być podejmowane w ramach pojedynczych komórek, kto podejmuje się danych działań oraz jakie powinny być wyniki danych działań.
  • Relacje między komórkami - model jest zrównoważony ze względu na relacje między poszczególnymi komórkami. Odpowiednie zarządzanie owymi powiązaniami między komórkami skutkować może ustaleniem zrównoważonego dopasowania biznes-IT. Relacje mogą być sformalizowane poprzez formalne działania, albo w wyniku działań podjętych przez specjalny komitet reprezentantów komórek, wchodzących w relację.
  • 'Relatywna pozycja obszaru Komunikacji i informacji''' - występują trzy archetypiczne pozycje obszaru komunikacji i informacji (I&C):
    • Wypośrodkowanie - domena komunikacji i informacji ma taką pozycję, iż ma równy wpływ na obszary biznesowe, jak i technologiczne co jest dla wielu firm emblematyczne, gdy te starają się wykorzystać łącznościowe funkcje I&C.
    • Rozwój funkcji IT - obowiązki biznesu zostały przekazane działom IT. Jest to stosunkowo negatywne podejście. Kierownictwo bowiem zaczyna utożsamiać się bardziej z technologiami, niż z realnym podnoszeniem wartości biznesu. Dostawca usług informacyjnych pozostaje tymczasem bez kontroli, co skutkuje, iż firma staje się bezbronna w relacjach z dostawcami.
  • Rozwój funkcji biznesowej - informacja jest zasobem a dział IT jest tylko działem wsparcia, i powinien być tak zarządzany, albo poprzez procesy sourcingowe. W tym przypadku I&C dzieli z biznesem obowiązki, ale nigdy nie stanie się obszarem dominującym.


Bez wątpienia Amsterdamski model zarządzania informacjami jest bardzo istotny dla odpowiedniego dopasowania biznes-IT. Powiązanie struktury z obszarami informacji i komunikacji jest kluczowe dla sukcesu powiązania biznesu i IT. Należy rozpatrywać je jednak jako niezależne zmienne, z własnymi prawami.

Model ten generalnie oferuje punkt odniesienie dla pozycjonowania zagadnień związanych z zarządzanie informacjami, na różnorodnych poziomach organizacyjnych i biznesowych. Z normatywnego punktu widzenia, model zakłada, że każdy z dziewięciu zdefiniowanych w schemacie obszarów, oraz ich relacje, powinny być odpowiednio kierowane. Model rozwija także rolę CIO, pozwala bowiem na nadanie jej bardziej klarowanego charakteru. Podstawą jego działań powinny być jednakże zagadnienia związane z strategicznymi komponentami informacyjnymi i komunikacyjnymi.

Mocne i słabe strony

Model ukazuje swoje znaczenie głównie przy procesach dopasowania biznesu i IT oraz przy nadzorze IT. Jest także przydatny do kompilowania innych frameworków takich jak BiSL, ASL czy ITIL w jeden, spójny model zarządzania informacjami.

Największą zaletą „Amsterdamskiego modelu zarządzania informacjami jest jego wsparcie dla dyskusji nad procesami zarządzania informacjami na różnych poziomach firmowych, poprzez ukazywanie jak różne aspekty organizacyjne mogą do siebie pasować. Słabością modelu jest z kolei to, iż nie oferuje on gotowych rozwiązań.

Powiązania z innymi standardami



Pomimo, że Amsterdamski model zarządzania informacjami sam w sobie nie jest narzędziem, które może zostać zastosowane, wiele innych modeli może być wdrażana przy jego wykorzystaniu. Tym samym model ten jest frameworkiem wsparcia przy nadawaniu znaczenia innym modelom, takim jak:

Przykładowe relacje Generic Framework for Information Management z innymi frameworkami


Zobacz też

Linki zewnętrzne

Bibliografia

Znaki towarowe

  • COBIT® is protected by copyright under U.S. and other national/international laws. ISACA owns all rights, title and interest in COBIT;
  • MSP® is a registered trade mark of the Cabinet Office;
  • PRINCE® and PRINCE2® are registered trade marks of the Cabinet Office;
  • IT Infrastructure Library®, ITIL® are registered trade marks of the Cabinet Office;
ostatnia modyfikacja 20 sierpnia 2016 r.