Ekościema ang. greenwashing, greenwash

Ekościema[1] (zielone kłamstwo[2]) - działanie, które polega na wywoływaniu u klientów wrażenia, że dana firma lub produkt jest zgodny lub działa zgodnie z zasadami ekologii i ochrony środowiska. Termin ten po raz pierwszy został użyty w 1986 przez Jaya Westervelta w artykule opisującym hotele.

Spis treści

Charakterystyka

Według badań agencji marketingu środowiskowego przynajmniej jedną cechę greenwashingu można wyróżnić w 98% badanych produktów. W 1992 organizacja Greenpeace wydała dokument The Greenpeace Book of Greenwash, który wymienia ówczesne przykłady "ekościemy". Greenwashing jest monitorowany przez wiele organizacji, m.in. na prowadzonej przez EnviroMedia stronie Greenwashing Index można oceniać obecne na rynku reklamy pod kątem wprowadzania odbiorcy w błąd.

Rodzaje Greenwashingu

Z greenwashingiem mamy do czynienia wtedy, gdy:
  • firma stosuje ukryte koszty alternatywne – podaje błędne informacje na temat cech produktu, odnoszących się do jego oddziaływania na środowisko;
  • firma podkreśla jako ekologiczne fakty bez związku z rzeczywistością – odwołuje się do czegoś, co nie ma racji bytu;
  • firma redukuje swoje koszty pod pozorem dbałości o środowisko;
  • firma nie przedstawia dowodów – nie ma dostępnych informacji o ekologiczności produktu ani też żadnych wiarygodnych certyfikatów;
  • firma celowo stosuje brak precyzji – opisy produktów są nieszczegółowe lub niesprecyzowane, mogą być źle zrozumiane przez konsumenta;
  • firma stosuje białe kłamstwo – nielegalnie i bezpodstawnie używa ekoznaków i certyfikatów;
  • firma zniekształca rzeczywisty wpływ produktu na środowisko – eksponuje aspekt ekologiczny;
  • firma pomija pewne informacje, których ujawnienie mogłoby umniejszyć "ekologiczny" charakter produktu.


Linki zewnętrzne

Bibliografia

ostatnia modyfikacja 20 sierpnia 2016 r.