Dwuczynnikowa teoria motywacji ang. two-factor theory, Dual-Factor Theory

Dwuczynnikowa teoria motywacji - teoria, która zakłada, że w miejscu pracy istnieją czynniki, które powodują satysfakcję z pracy, podczas gdy zestaw innych czynników prowadzi do niezadowolenia z pracy. Teoria została opracowana przez Fredericka Herzberga, który badał, w jaki sposób zadowolenie i niezadowolenie z pracy wpływają na siebie nawzajem.[1]

Spis treści

Dwuczynnikowa teoria motywacji, a zarządzanie



Zgodnie z dwuczynnikową teorią motywacji, Pracodawca musi zapewnić swoim pracownikom pozytywne czynniki w miejscu pracy, takie jak bezpieczeństwo pracy, godne wynagrodzenie, itp. Dzięki temu można uniknąć niezadowolenia z pracy. Powinien również zadbać o czynniki motywujące, które powinny być nieodłącznym elementem pracy, dzięki któremu pracownicy będą odczuwać Zadowolenie z pracy. Herzberg twierdził, że urozmaicenie pracy to ciągły proces zarządzania, który jest niezbędny dla motywacji wewnętrznej. Według niego:
  • praca powinna zawierać wystarczające wyzwania dla pracownika, dzięki którym można wykorzystać jego cały potencjał;
  • należy przekazać odpowiedzialność pracownikom, którzy ciągle się rozwijają;
  • jeśli nie można zorganizować pracy w taki sposób, aby wykorzystać wszystkie umiejętności pracownika, wówczas pracodawca powinien zastanowić się nad zautomatyzowaniem wybranego zadania lub wymienić pracownika na kogoś, kto ma mniejsze umiejętności. Jeśli potencjał człowieka nie jest w pełni wykorzystany, pojawią się problemy związane z motywacją.


Krytyka



Krytycy teorii Herzberga twierdzą, że efekt dwóch czynników w pracy to efekt naturalnej skłonności człowieka do przypisywania sobie zasług za osiągniętą satysfakcję oraz poszukiwania winnych w czynnikach zewnętrznych. Zadowolenie z pracy niekoniecznie wiąże się z wysokim poziomem motywacji lub efektywności. Jednak mimo krytyki uważa się, że dwuczynnikowa teoria motywacji ma ogromne znaczenie, ponieważ uznaje, że prawdziwa motywacja pochodzi od człowieka.

Zobacz też

Bibliografia

ostatnia modyfikacja 20 sierpnia 2016 r.