Dopuszczalne stężenia czynników niebezpiecznych

Dopuszczalne stężenia czynników niebezpiecznych - są one regulowane przez szereg rozporządzeń, np. przez Rozporządzanie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 29.11.2002 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U nr 217, poz. 1833 z późn. zm.).

Spis treści

Najwyższe dopuszczalne stężenie (NDS)



Najwyższe dopuszczalne stężenie to wartość średnia ważona stężenia, którego oddziaływanie na pracownika w ciągu 8-godzinnego dobowego i przeciętnego tygodniowego wymiaru czasu pracy określonego w Kodeksie pracy, przez okres aktywności zawodowej pracownika nie powinno spowodować ujemnych zmian w jego stanie zdrowia oraz w stanie zdrowia jego przyszłych pokoleń.

Najwyższe dopuszczalne stężenie chwilowe (NDSCh)



Najwyższe dopuszczalne stężenie chwilowe to wartość średnia stężenia, która nie powinno spowodować ujemnych zmian w stanie zdrowia pracownika, jeżeli występuje w środowisku pracy nie dłużej niż 15 minut i nie częściej niż 2 razy w czasie zmiany roboczej, w odstępie czasu nie krótszym niż 1 godzina.

Najwyższe dopuszczalne stężenie pułapowe (NDSP)



Najwyższe dopuszczalne stężenie pułapowe to wartość stężenia, które ze względu na zagrożenie zdrowia lub życia pracownika nie może być w środowisku pracy przekroczona w żadnym momencie.

Zobacz też

Bibliografia

Magdalena Chałka: Dopuszczalne stężenia czynników niebezpiecznych, Encyklopedia zarządzania
ostatnia modyfikacja 20 sierpnia 2016 r.