Cross-docking

Cross-docking - sposób obsługi ładunku, polegający na przyjęciu ładunku do Magazynu, natychmiastowym przygotowaniu go do dalszego transportu, a następnie wysłaniu do następnego odbiorcy. Dzięki szybkiemu przeładunkowi, towar nie jest składowany, co pozwala na obniżenie kosztów logistycznych. Wymaga to jednak dokładnego zsynchronizowania wszystkich procesów przyjmowania i wydawania towarów.

Spis treści

Zalety i wady

Zalety

Przeprowadzanie Cross-dockingu przynosi wiele korzyści przedsiębiorstwu oraz całemu łańcuchowi dostaw:
  • usprawnia przepływ towarów w łańcuchu dostaw;
  • redukuje koszty związane z magazynowaniem;
  • produkt dociera do następnego ogniwa w łańcuchu dostaw znacznie szybciej;
  • przyczynia się do utrzymania dostępnego miejsca w magazynie.

Wady

Cross-docking jest także bardzo wymagający pod wieloma względami i niesie zagrożenia:
  • potencjalni partnerzy mogą nie być przystosowani do praktyk cross-dockingu, i w związku z tym mogą nie dysponować dostatecznymi możliwościami składowania i transportu;
  • niezbędne są odpowiednie systemy IT i organizacja;
  • może prowadzić do uszkodzeń ładunków.


Organizacja i metody



  • Metoda Klastra koncentrycznego - towary są rozdzielane w centralnym punkcie, a następnie sortowane w zależności od zamówienia i miejsca przeznaczenia.
  • Konsolidacja - zróżnicowane mniejsze jednostki ładunkowe są łączone w jedną dużą jednostkę ładunkową, dla zachowania ekonomii transportu.
  • Dekonsolidacja - duże jednostki ładunkowe są rozdzielane na mniejsze.


Czynniki



Czynniki wpływające na proces cross-dockingu:
  • komunikacja pomiędzy ogniwami łańcucha dostaw;
  • lokalizacja odbiorcy i dostawcy;
  • koszty transportu;
  • zróżnicowanie ładunku;
  • obchodzenie się z ładunkiem;
  • systemy informatyczne;
  • śledzenie przemieszczania się towarów.


Zobacz też

Bibliografia

ostatnia modyfikacja 20 sierpnia 2016 r.