Bezpieczeństwo fizyczne ang. physical security

Bezpieczeństwo fizyczne – zapewnienie ochrony pomieszczeń, sprzętów, infrastruktury oraz personelu przed bezpośrednim działaniem czynników fizycznych i zdarzeń takich jak: pożar, powódź, kradzież, wandalizm, czy terroryzm.

Spis treści

Charakterystyka



Ochrona bezpieczeństwa fizycznego nie jest jednoznacznie przypisana jedynie człowiekowi. Praktyka aktywnej obrony terytorium przed intruzami i przeciwnikami jest powszechna w królestwie zwierząt. Bezpieczeństwo fizyczne nie jest również zjawiskiem nowym. Technologia stale rozwija się wraz z zagrożeniami. W wyniku postępu wiedzy i rosnących możliwości napastników, fizyczne kontrole bezpieczeństwa, które zostały uznane za wystarczające w przeszłości, dziś wydają się być niepewne. W ten sam sposób, kontrole, które stosujemy obecnie, mogą okazać się niewystarczające w przyszłości.

Zapewnienie bezpieczeństwa fizycznego ma na celu przede wszystkim ograniczenie fizycznego dostępu osób nieupoważnionych (powszechnie nazywanych intruzami) do kontrolowanych obiektów. Istnieją jednak również inne względy i sytuacje, w których fizyczne środki bezpieczeństwa są cenne (np. kontrole środowiskowe, które mają na celu uniknięcie zdarzeń, takich jak pożary i powodzie).

Ochrona bezpieczeństwa nieuchronnie powoduje Koszty, ale w rzeczywistości, nigdy nie może być doskonała i kompletna. Innymi słowy, Ochrona może zmniejszyć, ale nie wyeliminuje całkowicie ryzyka. Biorąc pod uwagę, że kontrole są niedoskonałe, zapewnienie solidnego bezpieczeństwa fizycznego zakłada wykorzystanie odpowiednich kombinacji nakładających się i uzupełniających kontroli.

Od projektantów, architektów i analityków bezpieczeństwa należy zrównoważenie kontroli bezpieczeństwa. Muszą oni brać pod uwagę Koszty związany z określeniem, rozwijaniem, testowaniem, wdrażaniem, użytkowaniem, zarządzaniem, monitorowaniem i utrzymywaniem kontroli oraz szersze kwestie takie jak estetyka, prawa człowieka, zdrowie i bezpieczeństwo, normy społeczne i konwencje. Środki ochrony dostępu fizycznego, które są odpowiednie dla wysoko strzeżonych więzień, czy terenów wojskowych, mogą nie być odpowiednie dla lotnisk, domów, samochodów, czy biur, chociaż działają na podobnych zasadach.

Elementy bezpieczeństwa fizycznego



Dziedzina inżynierii bezpieczeństwa określiła następujące elementy bezpieczeństwa fizycznego:

  • przeszkody: udaremniają drobnych napastników i wstrzymują tych poważnych (m.in.: ochrona przed wybuchem),
  • systemy wykrywania: takie jak systemy nadzoru, alarmy, oświetlenie bezpieczeństwa, patrole straży bezpieczeństwa lub kamery przemysłowe, które zwiększają prawdopodobieństwo, że ataki zostaną zauważone,
  • reakcja ochrony: odparcie, złapanie lub zakłócenie działania napastnika, gdy atak zostanie wykryty.


W dobrze zaprojektowanym systemie funkcje te muszą się nawzajem uzupełniać[1]. Istnieją co najmniej cztery warstwy bezpieczeństwa fizycznego:

  1. Kształtowanie środowiska.
  2. Mechaniczne, elektroniczne i proceduralne kontrole dostępu.
  3. Wykrywania włamań (z odpowiednimi procedurami reagowania).
  4. Identyfikacja personelu (uwierzytelnianie).


Środki zabezpieczeń

Środki ochrony bezpieczeństwa fizycznego:

  • odstraszanie: celem ochrony fizycznej jest przekonanie potencjalnych napastników, że przewidywane Koszty ataku przekraczają jego wartość, np. że konsekwencje nieudanego ataku mogą przekroczyć Zysk.
  • Kontrola dostępu: jest to środek mechaniczny, który obejmuje bramy, drzwi i zamki. Kontrolowanie kluczy do nich może stać się problemem, gdy użytkowników będzie zbyt wielu, bądź gdy będzie ich duża rotacja. Ilość kluczy może szybko wymknąć się spod kontroli. W takim przypadku rozwiązaniem może okazać się elektryczna Kontrola dostępu, która doskonale funkcjonuje w przypadku dużych populacji.
  • wykrywanie: systemy wykrywania włamań lub alarmy, to mniej prewencyjne środki, a bardziej narzędzia wywołujące odpowiednią reakcję na już zaistniałą sytuację, choć niektórzy twierdzą, że są to również środki zapobiegawcze.
  • identyfikacja: systemy telewizji dozorowej mogą stanowić środek odstraszający, ale ich główna zasługa, to pomoc w weryfikacji incydentu[2] oraz analizie historycznej[3]. Na przykład jeśli w danym obiekcie są zarówno alarmy, jak i kamery, to kamery mogą potwierdzić słuszność uruchomienia alarmu.


Zobacz też

Bibliografia

ostatnia modyfikacja 20 sierpnia 2016 r.