System kontroli dostępu Przekierowano ze strony: Access control system ang. access control system

System kontroli dostępu - zespół wzajemnie powiązanych urządzeń elektronicznych oraz mechanicznych, których działanie ma na celu ograniczenie użytkownikom (całkowite lub określonym czasie) dostępu do sektorów (stref) tego systemu.

Spis treści

Sposób działania

Identyfikowanie użytkowników przez system kontroli dostępu zależny jest od zastosowanego typu urządzenia identyfikującego. Mogą to być:
  • odcisk linii papilarnych,
  • tagi RFID,
  • tablice rejestracyjne pojazdów,
  • piloty radiowe.


System na podstawie danych zebranych podczas konfiguracji decyduje o tym, czy w danej chwili użytkownik ma prawo dostępu do sektora i uruchamia procedury mające na celu zezwolić lub zabronić przedostanie się użytkownika na strefę.

Elementami zaporowymi uniemożliwiającymi przedostanie się użytkownika na inne strefy obiektu będącego nadzorowanym przez system kontroli dostępu mogą być:
  • drzwi z zamkiem elektronicznym,
  • rygle, bramki,
  • szlabany, bramy przesuwne.


Cechy systemu kontroli dostępu



  • pełna kontrola nad obecnością użytkownika w strefach systemu,
  • identyfikacja elektroniczna użytkownika,
  • zrzut na bieżąco zdarzeń występujących w obrębie systemu,
  • sterowanie zaporami,
  • podsystem anty-pass-back.


Komponenty systemu kontroli dostępu fizycznego



Punktem kontroli dostępu mogą być drzwi, bramka obrotowa, brama parkingowa, winda, lub inna fizyczna bariera, do której udzielanie dostępu może być sterowane elektronicznie. Zwykle punktem dostępu są drzwi. Elektroniczne drzwi kontrolujące dostęp mogą zawierać kilka elementów, z których najbardziej podstawowym jest autonomiczny zamek elektryczny. Blokada może zostać uchylona przez operatora za pomocą przełącznika. Aby zautomatyzować ten proces, pracę operatora przejmuje czytnik. Czytnik może być klawiaturą, na której wprowadzony jest kod, można zastosować także czytnik kart, bądź czytnik biometryczny. Zazwyczaj nie podejmują one decyzji dotyczącej udzielenia dostępu, ale wysyłają numer karty do panelu kontroli dostępu, który go sprawdza na liście dostępu. W celu monitorowania pozycji drzwi stosuje się magnetyczne wyłączniki. Generalnie tylko wejście jest kontrolowane a wyjście swobodne. W przypadkach, gdy również wyjście jest kontrolowane, stosowany jest kolejny czytnik po drugiej stronie drzwi. Natomiast, gdy wyjście nie jest kontrolowane, używane jest urządzenie o nazwie wezwanie do wyjścia (request to exit - RTE). Takie urządzenia mogą działań na przycisk lub czujnik ruchu. Jest to ważny element bezpieczeństwa. W przypadkach, gdy blokada musi być elektrycznie wyłączona przy wyjściu, urządzenie wezwanie do wyjścia także odblokowuje drzwi.

Zasadnicze elementy systemu kontroli dostępu:
  • centrale,
  • czytniki,
  • elektroniczne zamki szyfrowe,
  • oprogramowanie,
  • elektrozaczepy i zwory,
  • programatory kart zbliżeniowych[1],
  • karty transponderowe,
  • kołowroty (bramki obrotowe),
  • zasilanie z podtrzymaniem akumulatorowym[2].


Korzyści



Podstawowe korzyści z wykorzystania systemów kontroli dostępu to m.in.:
  • zwiększenie bezpieczeństwa,
  • zmniejszenie ryzyka strat np. w wyniku kradzieży,
  • zmniejszenie ilości pracowników ochrony (obniżenie Kosztów),
  • zwiększenie dyscypliny pracowników,
  • możliwość archiwizacji danych o poruszaniu się osób po obiekcie[3].


Zobacz też

Bibliografia

ostatnia modyfikacja 20 sierpnia 2016 r.