Świadectwo pracy

Świadectwo pracy – dokument wydawany pracownikowi przez pracodawcę w związku z wygaśnięciem lub rozwiązaniem stosunku pracy. Zawiera on podstawowe informacje dotyczące stosunku pracy który ustał. Jest to dokument wydawany obowiązkowo. Nie może on zawierać elementów oceniających pracownika, a jego treść, tryb wydawania oraz prostowania reguluje Kodeks Pracy oraz rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej. Pracodawca nie może również uzależniać wydania tego dokumentu od dokonania rozliczeń z pracownikiem.

Spis treści

Dane szczegółowe

W świadectwie pracy muszą się znaleźć obowiązkowo informacje:
  • o okresie i rodzaju wykonywanej pracy;
  • o zajmowanym stanowisku;
  • o trybie rozwiązania albo okolicznościach wygaśnięcia stosunku pracy;
  • niezbędne do ustalenia uprawnień pracowniczych i uprawnień z ubezpieczenia społecznego, a w szczególności:
    • wymiar czasu pracy pracownika w czasie trwania stosunku pracy;
    • urlop wypoczynkowy wykorzystany przez pracownika w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy;
    • wykorzystanie dodatkowego urlopu albo innego uprawnienia lub świadczenia, przewidzianego przepisami prawa pracy;
    • należności ze stosunku pracy uznane i niezaspokojone przez pracodawcę do dnia ustania tego stosunku, z powodu braku środków finansowych;
    • okres korzystania z urlopu bezpłatnego i podstawa jego udzielenia;
    • wykorzystanie urlopu wychowawczego;
    • liczba dni, za które pracownik otrzymywał Wynagrodzenie, w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy;
    • wykorzystanie w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy, zwolnienia od pracy;
    • okres za który pracownikowi przysługuje odszkodowanie w związku ze skróceniem okresu wypowiedzenia umowy o pracę;
    • okres odbytej czynnej służby wojskowej lub jej form zastępczych;
    • okres wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze;
    • okresy nieskładkowe, przypadające w okresie zatrudnienia, którego dotyczy świadectwo pracy, uwzględniane przy ustalaniu prawa do emerytury lub renty.


Zastosowanie i podstawa prawna



Świadectwo pracy wydawane jest po zakończeniu stosunku pracy, ale w sytuacji gdy pracownik wystąpi z wnioskiem o potwierdzenie zatrudnienia jeszcze w trakcie jego trwania, pracodawca wydaje odpowiednie zaświadczenie, które jednak nie posiada cech świadectwa pracy. Gdy nastąpiło rozwiązanie lub wygaśnięcie umowy o pracę, ale bezpośrednio po tym zdarzeniu nawiązano kolejną umowę z dotychczasowym pracodawcą, to wydanie świadectwa pracy uzależnione jest od wystąpienia pracownika z takim żądaniem.

Świadectwo powinno być wydane osobiście pracownikowi, ale jeżeli inna osoba ma jego upoważnienie to należy je wydać tej osobie. Istnieje również możliwość wysłania świadectwa pocztą w ciągu 7 dni od zakończenia stosunku pracy. Kopie świadectw pracy przechowywane są w teczkach pracowniczych. W przypadku śmierci pracownika także istnieje obowiązek sporządzenia tego dokumentu. Jednak w takim przypadku jest on dołączany od akt osobowych zmarłego i może być wydany na wniosek członka jego rodziny lub spadkobiercy.

Kodeks pracy stanowi, że świadectwo pracy powinno być wydane niezwłocznie tzn. w dniu, w którym następuje rozwiązanie lub wygaśnięcie stosunku pracy. Jeżeli jednak nie ma możliwości bezpośredniego kontaktu z pracownikiem, to powinno się wypełnić ten obowiązek bez zbędnej zwłoki (maksymalnie 7 dni w przypadku przesyłki pocztowej). Niezastosowanie się do tego przepisu przez pracodawcę wiąże się z koniecznością naprawienia szkody w przypadku wystąpienia roszczeń ze strony pracownika. Dotyczy to również sytuacji, w której wydano niewłaściwe świadectwo. Pracownik ma prawo żądać odszkodowania w wysokości wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy z tego powodu, jednak nie może on przekraczać 6 tygodni. Na podstawie orzeczenia Sądu Najwyższego roszczenie odszkodowawcze przysługuje pracownikowi, który nie mógł podjąć pracy z powodu zaniedbań po stronie pracodawcy, pomimo podejmowanych starań. W myśl tej zasady jedynie uszczuplenie ewentualnych dochodów z tytułu niemożności podjęcia pracy stanowi podstawę do wystąpienia o odszkodowanie. Roszczenie to ulega przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym stało się wymagalne. Z wnioskiem o sprostowanie świadectwa pracy występuje się gdy:
  • brak jest informacji, którym przepisy nadają charakter obowiązkowy;
  • informacje w nim zawarte są błędne;
  • zawiera informacje, które umieszcza się jedynie na wniosek pracownika, a takiego wniosku nie złożono.


Pracownikowi przysługuje prawo wystąpienia do pracodawcy z wnioskiem o sprostowanie świadectwa pracy w ciągu 7 dni od daty jego otrzymania. Dla celów dowodowych wskazana jest forma pisemna. Gdy pracodawca nie uwzględni takiego wniosku, istnieje możliwość wystąpienia z żądaniem jego sprostowania do sądu pracy. Pracownik ma na to 7 dni, licząc od dnia zawiadomienia o odmowie sprostowania. Jeżeli orzeczenie sądu będzie przemawiało za wnioskiem pracownika, pracodawca musi wydać niezwłocznie, ale nie później niż w ciągu 3 dni od dnia uprawomocnienia się tego orzeczenia, nowe świadectwo, a stare zniszczyć.

Zobacz też



Bibliografia

ostatnia modyfikacja 20 sierpnia 2016 r.